gülsüm egemen

beklenen:

gerçekleşen:

çevremdekiler:

işte tam da bu.

(Kaynak: , extraterrestrialien gönderdi)

Rüzgar dansını seninle yapsam.Sen, eteğinin çiçek desenli uçlarını savursan dans ederken.Ben, heyecandan ayaklarına basmamak için yorulsamSağanakla doruğa çıksa mutluluğumuz.Senin duymadığın, benim duymak istemediğim şimşekleri, gök gürültü…lerini arkamızda bıraksakNe çıkar küçük kız.Sen benim ben de senin olsam.Ölmeye değil sadece yaşamaya uyansam.

Gözlerindeki sessiz salıncaklara kurulup sevincin en şen kahkahalarıyla yüreğimdeki ağrıları şarkılara yüklemek istiyorum, bakışlarının yılgın hüzünleri ülkeme esince. Gem vurulamamış bütün öfkelerini içinden çıkarıp, bekleyişlerinin salkım söğüt bağlarında, bir o yana, bir bu yana sallamak istiyorum seni gönlümün salıncağında.

Mavi bir geceden boncuklar topladım sana, yüreğindeki nazarlara takmak için. Gözlerindeki yaşamak iksirleriyle yollar yürüdüm ülkene vardım. Sana şiirler biriktirdim gülüm, gülücüklerinin özlemlerine sarıldım. Ben sana sevdalar derledim gül yüreklim, seven yüreğine bağdaş kurup oturdum. Aşkların en güzelini ezberledim sana, seni sevdikçe insan olmanın şifresini buldum.

Geriye dönüşün, geri getirilişin asla yazılamadığı bu hayat tuşlarında en güzel çağrıdır gözlerinin uçurtma sevinçleri. Tıpkı bir çiçeğin tohumunu incelemek gibi. Hayatın ölümcül tutkulara kucak açtığı, bekleyiş mevsimlerinde denizin ve dağların sınırlarını çizdiği, bir ülkede yüzlerce şiirimdeki mısra, binlerce sözcüğümdeki sevda ve senin için dinlediğim şarkılardaki aşk’sın sen.

Tozlu bir yol kıyısında seni savrulacağımı, tükeneceğimi bilsem de seni seveceğim ben. Gözlerinde yaşamak, denizlerinde çoğalmak, küllerinde uyumak için seçtim seni. gökyüzündeki sayısız yıldızlara bakarak dokuyalım bu aşkın kilimini. ve her okyanusun derinliklerinde sevince kucak açalım birlikte.

Yüreğindeki mutlu çocuklarla parklarında gülücüklerine boğuldum sevda sözlüm. Göğsündeki emsalsiz bahçelerde kaybolmaktan korkmuyorum çimen bakışlım. Sensizlik bomboş bir nokta, göz kırpan efsane bir yıldızsın uzaklarda. Seviyorum seni, sözcüklerinin ve çağrılarının en dayanılmaz olduğu anlarda.

Yüreğimden kopan çığlıkları mı yazayım sana. Bilsem ki yazılacağını ayaklarının dibine kadar getirirdim onları. İstersen adımladığın bütün yollara çiçekler ekeyim. Sıkılmayacağını bir bilsem en yaşanası bahçeler kurardım sana. Sevginin utanca yüklendiği bu anlaşılmaz devranda ruhumdan hiç gitmeyen şarkılarla anlatır mı şiirler seni nasıl sevdiğimi, söylerler mi yüreğine aşkla dokunmak istediğimi? Tüm bunlardan sonra toparlayıp sözcüklerimi as yüreğinin duvarlarına. Ruhumdan dökülmemiş sana söylenememiş binlerce sözcük saklı asla unutma.

yüreğimin sevgi halatlarına bağlı kayıklar, bir gün bizi mutluluğun adasına taşıyacaklar her an. Ruhumdaki konukluğun gitmeyecek, sana olan sevdam mevsimler eksilse de yaşamımdan, benden hiç gitmeyecek. Sen kalbimin cennetini tek kişilik varlığınla doldurdukça, bu adam seni asla ruhundan silmeyecek.

sevdanla yeşeren bir mevsimin şarkıları çalıyor bak yürek sahnemde. Sancılı beşiklerde salla istersen şu ozan yüreğimi, istersen her biten günün ardından yokluğunun gül kokulu duraklarında sevdanın direniş bildirilerini okuyayım ve gülümseyişlerinin ölümsüzlüğe çizildiği bu atlasta tecrit korkularımla ecelimi bekleyeyim.

Bilmelisin ki sevda bakışlım, sevmek, çağırmaktır sevgiliyi yokluğa, doymaktır mutluluğa. Sevmek, avuçlarımızdaki terdir, ıslak bir günle karışırız onsuzluğa. Sevmek, geceyi beklemektir gül bakışlım, elde edilememiş sarılışlarla uzanmaktır uzak bulutlara. Sevmek kaçıştır belki, kaçarak yakalanmaktır doyumsuz bir aşka. Sevmek, fırtınaya göğüs germektir, gizli bir ağlayışın göz damlalarıdır aslında.

Sen gülüşlerinin fırçasıyla bir resim çiz şimdi geceye, rengi mavi olsun. Mavi üşümez sevda gülüşlüm, çerçevesi eflatun olsun. Yeşil damlat masana, damladıkça aşk olsun. As şimdi dudaklarının çivilerine o eşsiz resmi, gözlerine baktıkça resim aşkla kurusun.

Seni düşlerken, seninle güneşlere yürürken sevdandır rotam, sevgindir içimdeki en büyük destan, gülüşünün uzak ormanlarında ölü bir hazine gibi yatan, aşktır beni uğrunda sırılsıklam ıslatan.

Sarı limon bahçelerine kokunu bırakarak titreyen bedeninle, sevgi kelimeleri yükle karanlığa aldırmayarak. Bembeyaz ellerine sarılıp dudaklarına ineyim, sen yıldızlara saçlarını örte. Yüreğinin turunçlarından şifa içeyim gül dudaklım kana kana, sen Akdeniz gibi kokarken. Kelimelerden saraylar kurayım sana sevdam, sen aşkla gönlümü kutsarken.

Tozlu raflardan anıları çıkarınca, her yürek buruk anımsar geçmişi. Rotası mutluluğa kırılamayan aşk dümenlerinde şiirler ektim sevdalı yüreğime. Her liman meyhanesinde uğruna şiirler yazar, yokluğunun geçitlerine sönmek bilmeyen küllerini serperdim. Kumsala gülüşlerin düşer, uzaktaki bulutların esrik yalnızlıklarında ellerini tutmak isterdim.

Seninle süslenmiş bir şehrin bütün caddelerinden geçerek bir dansın kollarına atılmak vardı şimdi. Bütün özlemlere bir ileri, iki geri gidip gelerek, Seninle uykulara dalmış bir şehrin sokaklarında ölümsüz bir müziğin içinde kaybolmak, ellerinden tutup hiç durmaksızın seninle saatlerce dans etmek vardı.

Çığlığımın suları taşırıp, denizlerine sözcüklerimi ulaştırdığı, bir sevda gemisi yapıp sana gelmektir yüreğimin tek dileği. Yüzündeki gülücükleri özleyerek gelişini beklemektir o uzak kentlerde seni sevmek. Çocuk yüreğimin çiçekli bahçelerinde, bambaşka bir dünyanın adamı olduğumu bilmektir seni sevmek. Fırtınalı bir limanda, yokluğunu bile bile aşkı beklemektir, seni sevmek. Yorgun adımlarımla geçtiğim köprülerde adını düşlemektir, seni sevmek, Aşkın, çelişkinin, incinmişliğin ve düşlerin rotasıdır gülüm seni sevmek, Bir ömrün nadide anı, bu yüreğin varlığınla gurur duyuşudur, seni sevmek. yüreğimde sıcaklığın ve aklımdaki aşkınla görkemli bir coşkunun tam ortasında sevincini aramaktır seni sevmek. Ne yıldızların burcumuza yansıması, ne gezegenlerimizin birbirine yakın durması, ne de hayali sarılışların özlem fırtınasıdır seni sevmek. Seni sevmek, yunusların ayini, kainatın düş sağanağı, kelimelerin meteor saldırısı ve gülüşlerinin ölümsüz dansıdır.

Şimdi bir resim çiz bana; gözlerinin ısmarladığı güneşte yüzüm sevda, geçmiş rüya olsun. Nasıl deme çiz işte. Kelimelerin can verdiğibir tuvalde gözlerim inadına hayat, kalbimde inadına aşk olsun, seni sevdiğimi herkez duysun.

Sen benim sayılı ömrümün en güzel çentiği, sen ruhumun oksijen çadırısın. Seni düşündükçe, senin yüreğimde olduğunu bildikçe bu ömrü sana feda etmeye razıyım ben. Çünkü, Aşkın bile ruhusun sen.